Hooggevoelig of hooggevoelig met een sterke wil

Hooggevoelig of hooggevoelig met een sterke wil?

Tijdens de informatieavonden over het (hoog)gevoelig kind 0 t/m 6 jaar die ik regelmatig aan ouders en andere opvoeders geef is het een van de vragen die ik aan de deelnemers voorleg. Want hoeveel makkelijker is het om je kind op te voeden wanneer je weet óf het kind hooggevoelig is en zo ja, welke variant.

Ik wil eerst vooropstellen dat ik absoluut niet van het in hokjes plaatsen ben. Maar ik ben wel van mening dat wanneer je weet of je kind (hoog)gevoelig is, en wanneer het kind dit is je de vorm van deze hooggevoeligheid weet, het een stuk makkelijker opvoeden kan zijn.

Een hoog sensitief kind heeft over het algemeen andere karaktertrekken dan een kind met een sterke wil. Niet alleen het karakter, ook de benadering en het uiten van dingen kan een wereld van verschil zijn. Daarom vind ik het zo belangrijk dat dit voor de opvoeder duidelijk is. Niet die stempel, wel de juiste begeleiding…

Kenmerken hooggevoelig kind VS kenmerken gevoelig kind met sterke wil

Een hoog sensitief kind wordt vaak gekenmerkt als een rustig, bedachtzaam en teruggetrokken kind. Toch is dit niet altijd het geval. Allereerst geef ik altijd mee dat geen een hoog sensitief persoon hetzelfde rijtje aan kenmerken heeft. Ik zie dit bijvoorbeeld al bij mijn eigen meiden, een tweeling van 6 jaar. Een van onze meiden is het “klassieke” beeld; afwachtend, behulpzaam, eerlijk, snel overprikkeld, sneller moe, buikpijn, gevoelig voor geluiden. Onze andere dochter heef het juist meer met structuur. Drukke dingen kan ze redelijk goed aan, maar verandering in dingen daar is ze ontzettend gevoelig voor. Zowel in omgeving als op een schooldag of thuis. Dit bewijst maar weer hoe anders iedereen kan zijn. Mooi!

Een steeds meer opkomende vorm van hoog gevoeligheid is de combi met een sterke wil. Maar liefst 30% van de kinderen die de eigenschap hooggevoeligheid hebben heeft de combi met een sterke wil. Dit is geen makkelijke combinatie. Want van de ene kant wil het kind tot het uiterste gaan (met alles!) en prikkels opzoeken maar van de andere kant raakt het overprikkeld en heeft het rust nodig. De balans hierin vinden is lastig. Voor ons als opvoeder, maar zeker ook voor het kind.

Tijdens de informatieavond over het hooggevoelig kind laat ik de deelnemers zelf dingen ervaren door praktijk opdrachten te verwerken in deze informatieve avond. Ik merk dat op deze manier ervaringen gedeeld worden en het beter binnen komt hoe een situatie aan te pakken.

Strenge toespraken vaak niet nodig

Hooggevoelige kinderen hebben het niet nodig streng aangesproken te worden, sterker nog, dit kan ze totaal overstuur maken. Duidelijk aangeven dat dit de grens is en ze niet verder moeten gaan is vaak voldoende. Een hoog gevoelig kind met een sterke wil kan de neiging hebben om door te gaan, je grens op te zoeken waardoor je wel je stem móet verheffen. Hierdoor raakt het vaak van slag.
Niet ideaal, maar soms is het nodig. Mijn advies is om een kind met een overprikkelingsreactie even te laten huilen, z’n gang te laten gaan om zich zo te kunnen ontladen. Er mag natuurlijk niks kapot gemaakt worden en er mag ook geen pijn gedaan worden richting andere, maar deze ontlading is vaak even nodig.

Hooggevoelig of hooggevoelig met een sterke wil

Mijn ervaring is dat het niet werkt om op dat moment tegen het kind te praten. Dit zijn extra prikkels die het nu even niet kan hebben. Bewaar de discussie, je oplossing of je preek even tot het weer rustiger is en kom er dan nog even op terug. Door samen te bekijken wat de reden van deze overprikkelingsreactie is leren zowel jijzelf als het kind van de situatie.

Stel grenzen om overprikkeling te voorkomen

Als ouder vind ik het onze taak om te waken voor overprikkeling, zeker bij een kind met een sterke wil combinatie. Natuurlijk wil het kind iedere dag na school met een vriendje spelen, maar jij weet wanneer je kind toe is aan rust. Spreek bijvoorbeeld 2 dagen in de week af dat er gespeeld mag worden. Of spreek geen dagen af maar spreek wel af dat er maximaal 2x in de week gespeeld kan worden. Door deze begrenzing kun jij je kind beschermen tegen overprikkeling.

Het is ontzettend moeilijk voor een (jong) kind om deze grenzen zelf aan te geven. Want het is heel begrijpelijk dat het liever wil spelen, prikkels opzoeken en lol maken. Die overprikkeling ziet het nog niet aankomen. Aan ons als opvoeders de taak het kind hiervoor te beschermen en naarmate het ouder wordt te helpen hiermee om te gaan. Dit is lastig, zal je echt niet altijd in dank worden afgenomen maar is noodzakelijk om je kind niet continu overprikkeld te laten zijn. Het ene kind kan meer hebben dan het andere kind, vind hierin samen de balans.

Lukt dit niet?
Heb je het gevoel dat je hier hulp bij kunt gebruiken?
Klop dan eens bij mij aan, ik denk graag met je mee.

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *